Droga Tereso, Nasza Przyjaciółko.
Są chwile, wobec których brakuje słów. Chwile, gdy serce nie chce uwierzyć, że ktoś, kto był tak blisko, odszedł na zawsze. Dziś żegnamy Ciebie – naszą Koleżankę, Przyjaciółkę, osobę niezwykle dobrą, pogodną i oddaną ludziom.
Pozostawiłaś po sobie nie tylko wspomnienia, ale także ślad w sercach wszystkich, którzy mieli szczęście Cię poznać.
Byłaś sekretarzem Zarządu Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Swoją funkcję pełniłaś z wielką odpowiedzialnością, sumiennością i skromnością. Nigdy nie szukałaś uznania dla siebie. Najważniejsi byli dla Ciebie ludzie i dobro naszej wspólnoty. Zawsze można było liczyć na Twoją pomoc, cierpliwość i życzliwe słowo.
Twoja obecność nie ograniczała się do pracy w Zarządzie. Byłaś wszędzie tam, gdzie tętniło życie naszego Uniwersytetu. Z radością uczestniczyłaś w zajęciach, z pasją angażowałaś się w działalność sekcji tańca, teatru i „Eko Ogród”. Wnosiłaś do każdej z nich uśmiech, energię i niezwykłe ciepło. Potrafiłaś jednoczyć ludzi, dodawać otuchy i sprawiać, że nawet zwyczajne spotkania stawały się wyjątkowe.
Dzisiaj trudno pogodzić się z myślą, że nie usłyszymy już Twojego głosu, nie zobaczymy serdecznego uśmiechu i życzliwego spojrzenia. Tak bardzo będzie nam brakować Twojej obecności.
Mówi się, że człowiek odchodzi naprawdę dopiero wtedy, gdy przestaje żyć w pamięci innych. Ty pozostaniesz z nami. Będziesz obecna we wspomnieniach wspólnie spędzonych chwil, w śmiechu, który rozbrzmiewał podczas naszych spotkań, w sukcesach, które współtworzyłaś, i w przyjaźniach, które umiałaś pielęgnować.
Dziękujemy Ci za każdy dzień, który nam podarowałaś. Za dobro, którym obdarzałaś innych. Za czas, serce i siły poświęcone naszej społeczności. Za to, że uczyłaś nas, iż życzliwość jest najpiękniejszym darem, jaki można ofiarować drugiemu człowiekowi.
Żegnamy Cię ze smutkiem, ale również z ogromną wdzięcznością. Wierzymy, że tam, gdzie teraz jesteś, panuje spokój, światło i dobro, którym sama przez całe życie tak hojnie się dzieliłaś.
Nie mówimy Ci „żegnaj”. Mówimy: dziękujemy.
Dziękujemy za Twoją przyjaźń, za Twoje dobre serce, za wszystko, co pozostawiłaś w naszych sercach.
Spoczywaj w pokoju, Droga Tereso.
Zarząd oraz słuchacze
Uniwersytetu Trzeciego Wieku
